Линк Вам отправлен на email.

К сожалению не удалось отправить линк на Ваш э-адрес. Просим проверить Вашу электронную почту.

Контекстная справка

GEO5

Tree
Settings
Продукция:
Программа:
Язык

Zalecana procedura modelowania

Rozwiązywanie zadań geotechnicznych za pomocą metody elementów skończonych jest zagadnieniem dość złożonym. Nie mniej jednak, większość użytkowników podejmuje próbę obliczania całej, złożonej konstrukcji już od samego początku - w takim przypadku znalezienie przyczyny ewentualnej utraty konwergencji może być później dosyć trudne. Sugerujemy zastosowanie następującego podejścia:

1) Zdefiniowanie całej topologii konstrukcji

2) Przyjęcie założenia reakcji sprężystej gruntu i elementów kontaktowych (użycie modeli liniowych)

3) Wygenerowanie siatki ogólnej

4) Zdefiniowanie wszystkich faz obliczeniowych

5) Wykonanie analizy wszystkich faz obliczeniowych (wystarczające jest uruchomienie analizy ostatniej fazy budowy - obliczenia wszystkich poprzedzających faz zostaną wykonane automatycznie).

6) Ocena przebiegu obliczeń

Jeżeli obliczenia nie zakończą się powodzeniem to znaczy, że model obliczeniowy nie został prawidłowo zdefiniowany - np. belki mają zbyt dużo wewnętrznych przegubów, co prowadzi do uzyskania nieokreślonej kinematycznie konstrukcji; rozpory nie są prawidłowo dowiązane do konstrukcji, itd. Program zawiera pewną liczbę wbudowanych procedur sprawdzających - ma to na celu ostrzeganie użytkownika przed ewentualnymi wadami w definicji modelu. Część błędów nie jest niestety możliwa do wykrycia przed uruchomieniem programu. 

Jeżeli wszystkie fazy zostały z powodzeniem obliczone sugerujemy, aby użytkownik sprawdził otrzymane wyniki przemieszczeń, a tym samym także obiektywność użytych parametrów gruntu i sztywności konstrukcji. Proszę zauważyć, że stosowanie modeli nieliniowych zawsze prowadzi do uzyskania większych przemieszczeń w porównaniu do reakcji czysto sprężystej - jeśli przemieszczenia sprężyste są już nadmiernie duże, to musimy dostosować model obliczeniowy zanim przyjmiemy któryś z dostępnych modeli plastycznych.  

Jeżeli obliczenia zakończyły się powodzeniem i przemieszczenia mają realne wartości, możemy zastosować następujący schemat postępowania:

7) Zastąpić modele liniowe odpowiednimi modelami plastycznymi (Mohra-Coulomba, Druckera-Pragera)

8) Wykonać obliczenia i ocenić wyniki wg kroku 6

9) Dodać nieliniowe elementy kontaktowe

10) Wykonać obliczenia i ocenić wyniki wg kroku 6

11) Wygładzić i dostosować siatkę elementów skończonych oraz wykonać ostatnie obliczenia.

Chociaż podejście takie może się wydawać trudne i skomplikowane, to jednocześnie może zaoszczędzić bardzo wiele czasu potrzebnego na ewentualne poszukiwanie przyczyny niepowodzenia (utrata konwergencji) analizy skomplikowanych zadań.

Скачайте бесплатную демо-версию GEO5 без ограничений в расчётах.